Troszkę o buncie

Kto chce zakłócić naturalny porządek tego świata będzie cierpieć z tego powodu. Niezależnie od twojego zaangażowania jesteś kropla w oceanie nieskończoności, lecz czym jest ocean bez kropel.

Atlas Chmur

Żyjąc w społeczeństwie zawsze musimy podporządkowywać się jakimś zasadom. Wszędzie istnieje hierarchia i znajdując się niżej, mamy kogoś nad sobą kto sprawuje nad nami pewien rodzaj władzy i niektóre z tych zasad wyznacza. Te zasady są oczywiście po to aby na świecie nie zapanował jeden wielki chaos i bezprawie ale mając 16 lat skupiam się bardziej na sprawach mniejszych i mi bliższych.

Nie ma tu nic do rozumienia. Regulamin to regulamin.

Antoine de Saint-Exupéry, "Mały książę"

Ile to razy przez to że jestem zwykłym, małym w dodatku młodym szarym człowieczkiem musiałam robić coś wbrew sobie. A myśl, że nie jestem sama bo przeżywa to każdy jednak mnie nie pociesza. Muszę chodzić do kościółka, żeby mohery nie uznały mnie za bezbożnika i po prostu dlatego że muszę, I tutaj rodzice mają nad nami władze. Muszę i już. A jaki sens ma praktykowania z przymusu przeze mnie religii choć sprzeciwiam się większości rzeczy z nią związanych? Muszę iść do szkoły, muszę być miła, muszę robić co mi każą, muszę się jakoś zachowywać, muszę się całkowicie podporządkować. Muszę ubierać się według pewnych kanonów, żeby nie było ze mnie o np. dziwki albo emo, a do szkoły zakładać mundurek. I skupię się teraz na tym, bo myślę że jest idealnym przykładem na bezsensowność otaczających nas niektórych zasad. Oto mamy pomysł dyrektora na mundurek, na mundurek w którym chodzą uczniowie. Czy ktoś któregokolwiek ucznia zapytał co myśli o takim pomyśle? Nie, dyrektor ma władze. A może ktoś się zapytał któregokolwiek z uczniów jak by to miało wyglądać? Ależ oczywiście, tylko czy wzięto pod uwagę? Nie, bo dyrektor ma władze. Dyrektor ma władze, regulamin, brak gustu i wyobraźni. Ale żeby szkoła jakoś istniała, musi on dalej istnieć. No więc mamy takiego delikwenta, któremu powierzyli władze, w końcu kraj demokratyczny tylko nie zastanawiali się zbytnio kogo na tym krześle obsadzają. I taki szary człowieczek jak ja jest teraz w dupie. Teraz ten marny i bezkształtny kawałek materiału, którego egzystencja nie ma żadnego większego sensu ani celu może wpływać na moją przyszłość. Czemu? Przecież to brzmi niedorzecznie. A tutaj w grę wchodzi regulamin, również stworzony przez tą samą osobę i ten regulamin sprawia że ja próbując sama decydować o swoim losie i nie zakładając prostackiej pelerynki codziennie do szkoły dostane sobie zachowanie naganne. O losie! Nie zdam! Nie dostane się do dobrej szkoły! Zamiast moich ambitnych planów będę sobie chodzić po zasiłek. Przerysowana i drastyczna wizja, wiem. Ale niestety bardzo realna. No i nie pozostaje mi nic innego jak siedzieć cicho, podporządować się i codziennie przez pare godzin robić wszystko wbrew sobie. Tylko żeby przetrwać, żeby natłok bezsensownych regulaminów stworzonych przez równie bezsensownych ludzi nie zmusił mnie do poważniejszych konsekwencji.
Każda rzecz wykonana przeze nas wbrew naszej własnej woli jest mocnym uwłaczaniem wolności. A przecież podobno wszyscy jesteśmy wolni! Tylko, że za tą wolność ponosimy konsekwencje.
 Czy świat który zbudowaliśmy jest tak dobry jak myślimy? Chcąc obalić choćby taki mały idiotyczny mundurek musiałabym stworzyć drugą solidarność, a przecież jestem tylko kroplą. Wydawać by się mogło, że nie znaczę nic ale wierzę, że jako mała kropela naprowadzę inne małe kropele na dobrą drogę i możemy zmienić nawet cały ocean, bo przecież my go tworzymy. Puenta jest taka- trzeba walczyć o swoje choćby się stało na straconej pozycji i nie znaczyło dla innych prawie nic. Każdy ma swoje życie, ma prawo o nim decydować i je zmieniać jeśli go uwłacza. Ja o siebie walczę od dawna, choć je**ny mundurek zrzuciłam na boczny tor, nie podporządkowuje się temu czemu się nie zgadzam. Mam nadzieję że skłonie do takich działań innych, żeby nie bali się odezwać w swojej sprawie i ten świat będzie choć odrobinę lepszy. I niby ja z takimi wizjami jestem pesymistką?